گاه نامه های زني در كافه اي شلوغ

چند ماهی هست که نشد اینجا بنویسم، درست مثل دفتر روزانه ام که گاهی دیر به دیر به سراغش می روم. چندوقتیست مشغولم و امروز که لپ تاپ را سر کار باز کردم دلم خواست سری اینجا بزنم و صدای کلیک کلیک دکمه های کیبورد در اتاق کار کوچکم بپیچد.زندگی آرام آرام جریان دارد. مسیر هرروزه تکرار میشود و من که حالا اوضاع را بهتر میدانم میگذرانم و با امید بیشتری پیش میروم. حالا که زنی هستم در آستانه ی سی سالگی، احساس میکنم باید از لحظه لحظه هایم برای رسیدن به آرزوهایم بیشتر استفاده کنم. این را قبلا سخت تر میتوانستم در...

ادامه مطلب